Udostępniono tzw. Wearables Device Access Toolkit, który daje deweloperom dwa główne sposoby tworzenia oprogramowania dla Ray‑Ban Display. Z jednej strony dostępne są natywne SDK dla Androida i iOS, dzięki którym istniejące aplikacje mobilne mogą zostać rozszerzone o interfejs działający na wyświetlaczu w okularach. Oznacza to, że aplikacja na telefonie nie musi być pisana od zera – może jedynie otrzymać dodatkową warstwę prezentacji danych na okularach, na przykład powiadomienia, podpowiedzi czy prostą nawigację.
Z drugiej strony Meta pozwala budować samodzielne aplikacje webowe wykorzystujące standardowe technologie HTML, CSS i JavaScript, hostowane pod zwykłymi adresami URL, bez konieczności publikowania ich w dedykowanym sklepie.
Taki dualny model otwiera drogę zarówno dla większych firm, jak i niezależnych twórców. Deweloperzy przyzwyczajeni do natywnych frameworków mobilnych mogą pozostać w znanym ekosystemie, podczas gdy web deweloperzy tworzą lekkie, szybko aktualizowane aplikacje dostępne po prostu jako strony internetowe.
Wearables Device Access Toolkit oferuje obsługę podstawowych, ale elastycznych elementów interfejsu użytkownika, takich jak tekst, obrazy, przyciski oraz wideo wyświetlane na wbudowanym ekranie w szkłach. Taki zestaw wystarcza, aby projektować proste, lecz funkcjonalne interfejsy przypominające minimalistyczny HUD, bez przeładowania użytkownika zbyt dużą liczbą informacji.
Istotnym elementem jest integracja z Neural Band – opaską gestów towarzyszącą okularom Ray‑Ban Display. Dzięki niej aplikacje mogą reagować na subtelne ruchy dłoni czy palców, co ułatwia sterowanie interfejsem bez konieczności wyciągania telefonu lub używania tradycyjnych przycisków.
Na tym etapie Meta nie określiła jeszcze publicznie szczegółowych ograniczeń dotyczących typów aplikacji dopuszczalnych na Ray‑Ban Display ani nie przedstawiła oficjalnego procesu weryfikacji i recenzji zgłaszanych projektów. Informacja o statusie „developer preview” sugeruje, że program jest na wczesnym etapie, w którym firma bada zainteresowanie, typowe przypadki użycia i potencjalne problemy przed szerszym otwarciem platformy dla wszystkich użytkowników.
Brak jasno opisanych restrykcji z jednej strony daje dużą swobodę twórcom, z drugiej jednak pozostawia pytania o to, jakie aplikacje pozostaną dozwolone w dłuższej perspektywie.
Wraz z otwarciem programu dla deweloperów Meta wprowadza pakiet nowych funkcji dostępnych dla wszystkich obecnych posiadaczy Ray‑Ban Display. Jedną z najciekawszych nowości jest Neural Handwriting – funkcja pozwalająca na wprowadzanie tekstu przy użyciu gestów rejestrowanych przez Neural Band. Użytkownik może więc „pisać” w powietrzu lub wykonywać charakterystyczne ruchy dłoni, które system interpretuje jako litery i słowa, co ma ograniczyć potrzebę sięgania po telefon czy klawiaturę ekranową.
Kolejną nowością jest nagrywanie obrazu z wyświetlacza w okularach, co pozwala zachować lub udostępnić to, co pojawia się na ekranie – na przykład instrukcje, HUD podczas gry lub elementy interfejsu. Meta rozszerza również zasięg nawigacji zakręt po zakręcie w Stanach Zjednoczonych oraz w głównych miastach europejskich, co czyni okulary bardziej użytecznym narzędziem w podróży. Ulepszono także obsługę napisów na żywo, dzięki czemu więcej użytkowników może korzystać z transkrypcji mowy w czasie rzeczywistym w codziennych sytuacjach.
Na lato Meta zapowiada udostępnienie na Ray‑Ban Display modelu Muse Spark – pierwszego w pełni własnego modelu AI firmy, rozwijanego przez Superintelligence Labs.
Ray‑Ban Display zadebiutowały we wrześniu 2025 roku i od tego czasu otrzymały kilka aktualizacji, w tym nowe widżety, kontrolki multimediów i funkcje wiadomości.
Źródło: gHacks
